Zakładanie firmy

Zakładanie firmy2018-11-08T13:40:45+00:00

Działalność gospodarcza – pierwsze kroki

Masz pomysł na biznes? Chcesz działać niezależnie, samodzielnie i osiągać dochody uzależnione od własnych nakładów pracy? To znaczy, że założenie własnej frmy może być dobrym sposobem na realizację zawodową i finansową. Być może, drogi Czytelniku, jesteś jednym z wielu początkujących przedsiębiorców, którzy zastanawiają się w jakiej formie prowadzić swój biznes. W tym krótkim poradniku postaramy się przybliżyć charakterystykę form prowadzenia biznesu najczęściej wybieranych przez przedsiębiorców.

Indywidualna działalność gospodarcza

Jest to forma działalności najczęściej wybierana przez początkujących przedsiębiorców. W porównaniu do innych form charakteryzuje się duża elastycznością, małą liczbą formalności oraz niskimi kosztami. Jednakże należy pamiętać, że za zobowiązania firmy przedsiębiorca odpowiada całym swoim majątkiem – także prywatnym.

Aby założyć indywidualną działalność gospodarczą należy wypełnić wniosek CEIDG-1 i złożyć go osobiście w dowolnym urzędzie gminy lub miasta na terenie Polski. We wniosku wskazuje się datę rozpoczęcia działalności, która nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku. W momencie złożenia wniosku przedsiębiorca zostaje wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) i może rozpocząć działalność od dnia wskazanego we wniosku. Za dokonanie wpisu do ewidencji nie są pobierane żadne opłaty.

Jeżeli nowy przedsiębiorca nie ma jeszcze nadanych numerów NIP lub REGON, zostaną mu one nadane z urzędu i umieszczone we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG automatycznie.

We wniosku o wpis do CEIDG dokonuje się wyboru jednej z poniższych form opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych:

  1. Opodatkowanie na zasadach ogólnych
  2. Podatek liniowy
  3. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
  4. Karta podatkowa

Opodatkowanie na zasadach ogólnych

Podatek dochodowy od osób fizycznych opłaca się od dochodu uzyskanego z poszczególnych źródłem przychodów. Są to:

  • stosunek pracy,
  • emerytury, renty,
  • działalność wykonywana osobiście (np. umowy zlecenia, o dzieło),
  • pozarolnicza działalność gospodarcza,
  • działy specjalne produkcji rolnej,
  • najem lub dzierżawa,
  • kapitały pieniężne i prawa majątkowe,
  • prawa autorskie,
  • odpłatne zbycie nieruchomości i rzeczy,
  • inne źródła.

Przedmiotem opodatkowania jest suma dochodów z poszczególnych źródeł uzyskana w roku podatkowym (istnieje kilka wyjątków od tej zasady). A zatem dochody z działalności gospodarczej podlegają łączeniu z dochodami uzyskanymi z innych źródeł. Suma ta stanowi podstawę obliczenia podatku.

Podstawę opodatkowania stanowi dochód z działalności gospodarczej, rozumiany jako kwota przychodów pomniejszona o kwotę kosztów uzyskania przychodów.

Podatek dochodowy według skali wynosi 18% lub 32% podstawy. Wyższą stawkę 32% stosuje się od części podstawy opodatkowania przekraczającej 85.528 zł. Podatek należny pomniejsza się o kwotę zmniejszającą, która jest zależna od wysokości podstawy opodatkowania i wynosi od zera do 1440 zł.

Rozliczenie podatku jest roczne. Deklarację na podatek dochodowy za dany rok składa się do urzędu skarbowego w terminie do 30 kwietnia roku następującego.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą jest zobowiązany do wpłat zaliczek miesięcznych na podatek od dochodu z tej działalności. Zaliczki oblicza się od dochodu uzyskanego narastająco od początku roku do danego miesiąca. Termin wpłaty zaliczki na podatek za dany miesiąc to 20 dzień następnego miesiąca.

Opodatkowanie na zasadach ogólnych umożliwia podatnikowi korzystanie z rozmaitych ulg. Przykładami takich ulg są:

  • tzw. ulga na dzieci
  • tzw. ulga rehabilitacyjna
  • tzw. ulga internetowa
  • odliczenie od dochodu wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego (IKZE)
  • odliczenie od dochodu darowizn na cele działalności pożytku publicznego lub kultu religijnego

W tej formie opodatkowania można stosować rozliczanie z podatku wspólnie z małżonkiem.

Podatek dochodowy na zasadach ogólnych jest podstawową formą opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej. Oznacza to, że ma ona zastosowanie zawsze gdy przedsiębiorca nie zdecyduje o wyborze opłacania podatki w innej formie.

Podatek liniowy

Opodatkowanie podatkiem liniowym jest jedną z form opcjonalnych, które przedsiębiorca może wybrać jeśli nie chce korzystać z opodatkowania na zasach ogólnych.

W przypadku wyboru tej formy opodatkowania, dochody z działalności gospodarczej nie łączą się z dochodami z innych źródłem przychodów.

Podstawę opodatkowania stanowi dochód z działalności gospodarczej, rozumiany jako kwota przychodów pomniejszona o kwotę kosztów uzyskania przychodów.

Podatek dochodowy oblicza się jako 19% podstawy opodatkowania. Nie stosuje się kwot zmniejszających podatek.

Rozliczenie podatku jest roczne. Deklarację na podatek dochodowy za dany rok składa się do urzędu skarbowego w terminie do 30 kwietnia roku następującego.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą jest zobowiązany do wpłat zaliczek miesięcznych na podatek od dochodu z tej działalności. Zaliczki oblicza się od dochodu uzyskanego narastająco od początku roku do danego miesiąca. Termin wpłaty zaliczki na podatek za dany miesiąc to 20 dzień następnego miesiąca.

Wyłączona jest możliwość stosowania większości ulg podatkowych od dochodów opodatkowanych podatkiem liniowym. Pozostaje jedynie możliwość odliczenia od dochodu wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego (IKZE).

Przedsiębiorca, który wybrał opodatkowanie podatkiem liniowym nie może rozliczyć się wspólnie z małżonkiem.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jest jedną z form opcjonalnych, które przedsiębiorca może wybrać jeśli nie chce korzystać z opodatkowania na zasach ogólnych.

W tej formie opodatkowania podstawą obliczenia podatku jest przychód bez potrącania kosztów uzyskania.

Przedsiębiorca może wybrać opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jeśli w danym roku podatkowym rozpoczyna działalność lub jeśli w poprzednim roku obrotowym osiągnął przychody z tej działalności w wysokości nieprzekraczającej równowartość 250.000 euro według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy.

Wysokość podatku jest uzależniona od rodzaju prowadzonej działalności. Przykładowo stawki ryczałtu wynoszą.:

  1. 20% przychodów osiąganych w zakresie wolnych zawodów;
  2. 17% przychodów ze świadczenia usług: sprzedaży hurtowej pojazdów i części do nich, wynajmu samochodów, związanych z oprogramowaniem, przetwarzania danych, zarządzania nieruchomościami, call center;
  3. 8,5% przychodów z działaności: usługowej, gastronomicznej w zakresie sprzedaży alkoholu, wytwarzania przedmiotów z materiału powierzonego przez zamawiającego;
  4. 5,5% przychodów z działalności: wywórczej, robót budowlanych;
  5. 3% przychodów z działalności: gastronomicznej z wyjątkiem sprzedaży alkoholu, handlowej, związanej z produkcją zwierzęcą.

Istnieje szereg rodzajów działalności wyłączonych ze stosowania ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Są to między innymi:

  • usługi budowlane w zakresie linii przesyłowych,
  • usługi pośrednictwa w sprzedaży hurtowej,
  • produkcja filmów i nagrań video
  • usługi finansowe i ubezpieczeniowe,
  • usługi prawne, rachunkowo-księgowe i doradztwa podatkowego,
  • usługi architektoniczne i inżynierskie; usługi badań i analiz technicznych,
  • usługi reklamowe,
  • usługi fotograficzne,
  • tłumaczenia,
  • usługi kulturalne i rozrywkowe
  • usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją

Ponadto ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych nie mogą stosować podatnicy osiągający przychody z tytułu m.in.:

  • prowadzenia aptek,
  • prowadzenia lombardu,
  • prowadzenia kantoru,
  • handlu częściami i akcesoriami samochodowymi,
  • wytwarzania wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym.

Rozliczenie podatku jest roczne. Deklarację na podatek dochodowy za dany rok składa się do urzędu skarbowego w terminie do 31 stycznia roku następującego.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą jest zobowiązany do wpłat zaliczek miesięcznych na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z tej działalności. Zaliczki oblicza się od przychodu uzyskanego narastająco od początku roku do danego miesiąca. Termin wpłaty zaliczki na podatek za dany miesiąc to 20 dzień następnego miesiąca. Zaliczkę za grudzień płaci się do 31 stycznia roku następującego.

Opodatkowanie na zasadach ogólnych umożliwia podatnikowi korzystanie z rozmaitych ulg. Przykładami takich ulg są:

  • tzw. ulga rehabilitacyjna
  • tzw. ulga internetowa
  • odliczenie od dochodu wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego (IKZE)
  • odliczenie od dochodu darowizn na cele działalności pożytku publicznego lub kultu religijnego

Nie ma możliwości zastosowania odliczenia od zryczałtowanego podatku tzw. ulgi na dzieci.

Przedsiębiorca, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych nie może rozliczyć się wspólnie z małżonkiem.

Karta podatkowa

Opodatkowanie kartą podatkową jest jedną z form opcjonalnych, które przedsiębiorca może wybrać jeśli nie chce korzystać z opodatkowania na zasach ogólnych.

W tej formie opodatkowania podatek nie zależy od przychodów ani dochodów przedsiębiorcy. Jego wysokość dla danego podatnika jest ustalana przez organ podatkowy w drodze decyzji. Decyzja jest wydawana odrębnie na każdy rok podatkowy i ustala się w niej kwotowo miesięczne stawki karty podatkowej.

Przedsiębiorca może wybrać opodatkowanie kartą podatkową tylko wtedy gdy prowadzi określone rodzaje działalności, m.in.:

  • niektóre rodzaje działalności usługowej lub usługowo-wytwórczej – m.in. dotyczy to rzemiosła, wulkanizacji, robót budowlanych dla ludności, fryzjerstwa i kosmetyki, usług parkingowych;
  • usługi w zakresie handlu detalicznego żywnością, napojami, wyrobami tytoniowymi lub kwiatami, bez alkoholu;
  • usługi w zakresie handlu detalicznego artykułami nieżywnościowymi, z wyjątkiem m.in.: paliw silnikowych, samochodów i części do nich;
  • usługi gastronomiczne – bez alkoholu;
  • usługi transportowe wykonywane przy użyciu jednego pojazdu, w tym taksówek;
  • usługi rozrywkowe – m.in. automaty, wesołe miasteczka;
  • sprzedaż posiłków domowych w mieszkaniach, bez alkoholu
  • usługi ochrony zdrowia ludzkiego w zakresie wolnych zawodów – lekarz, stomatolog, pielęgniarka, położna, felczer, technik dentystyczny;
  • usługi weterynaryjne
  • opieka domowea nad dziećmi i osobami chorymi
  • usługi edukacyjne, polegającą na udzielaniu lekcji na godziny

Opodatkowanie w formie karty podatkowej mogą wybrać tylko przedsiębiorcy niezatrudniający osób na podstawie umów cywilnoprawnych oraz niekorzystający z usług podwykonawców, z wyjątkiem usług specjalistycznych. Ponadto przedsiębiorca taki nie może wytwarzać wyrobów akcyzowych.

Przedsiębiorca opodatkowany kartą podatkową może zatrudniać pracowników na podstawie umów o pracę, jednak przepisy przewidują limity w tym zakresie.

W tej formie opodatkowania nie prowadzi się żadnych ksiąg podatkowych, poza ewidencją zatrudnienia. Podatnik jest zobowiązany złożyć do końca stycznia roku następnego deklarację, w której informuje się o wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne odliczonych od karty podatkowej.

Wyłączona jest możliwość stosowania ulg podatkowych.

Przedsiębiorca, który wybrał opodatkowanie karta podatkową nie może rozliczyć się wspólnie z małżonkiem.

Ostatnia aktualizacja: 08.11.2018 r.